‘Cliënten hebben ons 06-nummer, een scheiding beperkt zich niet van 9 tot 5’

Natuurlijk moeten er bij een scheiding tal van praktische zaken geregeld worden, maar een familierechtadvocaat die ook als mediator werkt, kan de nodige emotionele steun bieden. Drie vragen aan Lonneke Timmermans, familierechtadvocaat, scheidingsmediator en bestuurslid van de vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS).

Wat doet een familierechtadvocaat scheidingsmediator?
‘Een familierechtadvocaat scheidingsmediator is er om te zorgen dat mensen met respect voor elkaar uit elkaar gaan. Naast het regelen van juridische praktische zaken, is begeleiding bij de emotionele kant minstens zo belangrijk. Scheiden is een rouwproces, en dat beperkt zich niet van negen tot vijf. Ook buiten deze uren kunnen cliënten ons, mocht het nodig zijn, bereiken. Wij zijn zo veel mogelijk hun steun en toeverlaat.’

Hoe ga je met het verdriet van jouw cliënten om?
‘Het is belangrijk aandachtig naar mensen te luisteren en goed door te vragen. Op die manier kunnen wij hun emoties kanaliseren en onze cliënten laten inzien wat de gevolgen van hun voorgenomen acties kunnen zijn. Een moeder die vindt dat haar kinderen maar eens in de veertien dagen naar hun vader mogen, vraag ik of dit ook een goede oplossing voor de kinderen is. En zo ja: waarom? Denkt ze dat haar kinderen hierdoor gelukkiger zijn? Of handelt ze uit angst hen te moeten missen of uit boosheid richting de vader? Kortom: denkt ze goed na over de gevolgen en wie staat hier werkelijk centraal: het kind of de moeder?’

Hebben kinderen zelf ook een stem in het scheidingsproces?
‘Sinds 2009 is het opstellen van een ouderschapsplan een voorwaarde om te kunnen scheiden. De kinderen moeten – op een manier die past bij hun leeftijd – betrokken worden bij het opstellen van dit plan. Wij wijzen ouders op het belang van het voeren van een paraplugesprek met hun kinderen. Hierin informeren de ouders gezamenlijk hun kinderen over hun scheiding en benadrukken dat het niet aan de kinderen ligt en dat zij altijd van hen zullen blijven houden. Hierin coachen wij een of beide ouders, daarnaast praten we met de kinderen, voornamelijk met pubers, wanneer beide ouders dit goed vinden. Met die kinderen overleg ik altijd wat ik wel en niet terug mag koppelen naar hun ouders.’

TEKST: JASMINE GROENENDIJK